Ściany wypełniające

Ściany wypełniające

Ściany wypełniające nie odgrywają istotnej roli w statyce obiektu. Głównym ich zadaniem jest tworzenie podziału wewnętrznego wyodrębniającego pomieszczenia i przestrzenie. Ściany te mogą stanowić również przegrody zewnętrzne. Cechą charakterystyczną, wspólną dla wszystkich rodzajów ścian wypełniających jest możliwość ich demontażu w dowolnym okresie eksploatacji obiektu i zastąpienie innym równoważnym rozwiązaniem bez potrzeby adaptacji konstrukcji budynku (np. zmiany funkcjonalne pomieszczeń, zmiana elewacji). W budynkach o konstrukcji ścianowej, czyli z murowanymi ścianami konstruk­cyjnymi, ścianami wypełniającymi są przeważnie ściany działowe. Niezależnie od funkcji jaką ściany wypełniające pełnią w budynku (np. przegroda wizualna, akustyczna, ogniowa) muszą one mieć odpowiednią stateczność oraz przenosić na konstrukcję budynku obciążenia na nie działające, w tym ciężar własny, tynk, zawieszone na nich przedmioty.    

Ściany wypełniające są powszechnie stosowane w budynkach o konstruk­cji szkieletowej. Przy wykonywaniu robót murowych należy pamiętać o tym, że ściany wypełniające muszą spełniać wszystkie wymagania: bez­pieczeństwo konstrukcji, pożarowe i posiadać odpowiednią izolacyjność akustyczną.

 

Wskazówki wykonywania

Ściany wypełniające powinno się wy­konywać po całkowitym rozszalowa­niu stropów i usunięciu podpór tym­czasowych. Murowanie ścian należy wykonywać możliwie najpóźniej w procesie realizacji inwestycji od naj­wyższej kondygnacji do najniższej.

Pierwszą warstwę należy wymuro­wać na przekładce uniemożliwiającej zespolenie ściany ze stropem dolnym (np. papa, folia). Dolna krawędź ścia­ny wymaga zabezpieczenia przed przesunięciem (mogą to być np. war­stwy podłogowe).

Należy zwrócić uwagę, że ściany wypełniające są narażone na zarysowanie ze względu na ugięcia stropów, na których są posadowione. Zbrojenie tego typu ścian zwiększa ich odporność na zarysowanie. Zabezpieczeniem ścian wypełniających przed pękaniem jest również zastosowanie szczeliny podstropowej. Grubość szczeliny podstropowej po­winna zapewnić możliwość ugięcia stropu bez ryzyka jego oparcia na ścianie wypełniającej.

Jeżeli projektuje się stropy o ma­łej sztywności o ugięciach zbliżo­nych do dopuszczalnych zaleca się wykonanie ściany wypełniającej jako samonoś­nej w postaci sztywnej tarczy z zasto­sowaniem zaprawy we wszystkich spoinach wspornych i czołowych oraz ze zbrojeniem w spoinach wspornych. Zbrojenie spoin wspornych prowadzi do znaczącego opóźnienia powstania rys, a jeżeli już powstaną, to do roz­łożenia ich na całej powierzchni i mi­nimalizacji ich szerokości rozwarcia.

Szczególną uwagę należy zwró­cić na dobór zaprawy murarskiej. Zaleca się stosowanie zapraw przygotowanych fabrycznie o właściwoś­ciach i parametrach odpowiednich do zastosowanych elementów mu­rowych. W przypadku ścian wypełniających, których długość jest dwa razy więk­sza od wysokości (L/H > 2), należy wypełnić spoiny pionowe zaprawą. Połączenie ścian wypełniających z konstrukcją (krawędź górna oraz boczne) należy wykonać w sposób zgodny z przyjętym w projekcie schematem statycznym, przy zasto­sowaniu odpowiednich łączników i prawidłowym ich rozmieszczeniu.