Ściany przeciwogniowe

Strefę pożarową stanowi budynek albo jego część oddzielona od innych budynków lub innych części budynku elementami oddzielenia przeciwpożarowego. Ściana przeciwogniowa nie stanowi części konstrukcyjnej budynku, a jej głównym zadaniem jest zapewnienie odpowiednio wymaganej szczelność (E) oraz izolacyjność (I) ogniowej (np..EI60, EI120, EI240). Grubość przegrody zależy od stawianych wymagań odporności ogniowej. 14 lipca 2005 Polski Komitet Normalizacyjny zatwierdził normę PN-EN 1996-1-2: 2010 Eurokod 6: Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-2: Reguły ogólne. Projektowanie konstrukcji na wypadek pożaru (publikacja: marzec 2010). W normie tej podano zasady projektowania konstrukcji ze względu na sytuację wyjątkową związaną z pożarem. Załącznik B do Eurokodu 6 przedstawia tabelaryczne wartości odporności ogniowej ścian murowanych, punkt N.B.2 dotyczy murów wykonanych z silikatowych elementów murowych zgodnych z EN 771-2.

Obok materiałów ściennych, niezwykle istotny jest również wybór odpowiedniej zaprawy. Zaprawy ogniotrwałe należą do grupy zapraw specjalnych i służą w zasadzie jedynie do murowania kształtek ogniotrwałych. W porównaniu z zaprawami zwykłymi zaprawy ogniotrwałe mają niższą wytrzymałość i przyczepność. Wykazują dużą wrażliwość na oddziaływanie wody opadowej, są jednak znacznie bardziej odporne na działanie wysokich temperatur, spalin i kwasów. Zaprawy takie zazwyczaj wytwarzają producenci cegieł i kształtek ogniotrwałych. Wyroby te są objęte zaleceniami przedmiotowych aprobat technicznych, dlatego też zaprawy ogniotrwałe należy przechowywać i stosować dokładnie według instrukcji producenta.